sexta-feira, 8 de abril de 2011

A C E I T E


                                         A C E I T E


                                       O cansaço tornou-me, repentino
                                       O horário tornou-se desatino,
                                       A madrugada trouxe-me susto,
                                       Recebi no entanto, juizo injusto.


                                       Não quero que fique o desgosto,
                                       Estampa figurada em teu rosto,
                                       Desejo tudo bem claro e p’ra meu gosto,
                                       Deixo o assunto deste modo disposto:


                                       Aceite-me como sou e as coisas que falo,
                                       Aceite o que te dou e mesmo se me calo,
                                       Ouça meu olhar que te fitando, diz:


                                       Beije-me e apague as queixas tôlas,
                                       No lixo, tu deves portanto, pô-las
                                       E fazendo assim, também me fará feliz.









CPN,01/06/1997                                                   MARCOS RS RAMASCO.

Nenhum comentário:

Postar um comentário